Pravda'nın analizine göre, haftalardır süren savaş beklentisi, yerini karmaşık bir diplomatik satranç oyununa bıraktı. Bocharov, Trump'ın geri adım atmasının arkasındaki gerçekleri şöyle sıralıyor:
Savunma odaklı askeri yığınak
Yuri Bocharov, Ocak ayında bölgeye gönderilen ek Patriot bataryaları, füze savunma sistemleri ve erken uyarı ağlarının bir saldırı hazırlığından ziyade, ABD ve müttefik üslerini olası bir İran karşı saldırısından korumayı amaçladığını belirtiyor. Yazara göre bu durum, Washington'un niyetinin "yakıp yıkmak" değil, masaya güçlü oturmak olduğunu gösteriyor.
İran'ın egemenliğine yönelik ağır talepler
ABD yönetiminin askeri baskı eşliğinde İran'a sunduğu 4 ana talep, uzmanlar tarafından "teslimiyet belgesi" olarak nitelendiriliyor:
| Talep | ABD'nin Amacı | İran'ın Bakış Açısı |
| İdamların durdurulması | İç siyasi baskı ve insan hakları. | İç işlerine müdahale. |
| Protestolara müdahale | Rejim üzerindeki toplumsal baskı. | Egemenlik hakkının ihlali. |
| Nükleer programdan vazgeçiş | Stratejik üstünlüğün bitirilmesi. | Varoluşsal bir tehdit. |
| Uzun menzilli füze yasağı | Bölgesel caydırıcılığın yok edilmesi. | Savunma kapasitesinin tasfiyesi. |
Bölgesel ret ve Körfez'in "Varoluşsal korkusu"
Lojistik açıdan en büyük darbe, Körfez ülkelerinden geldi. Analize göre, Körfez başkentleri İran'ın "bize saldıranın suç ortağını da vururuz" uyarısını ciddiye alarak, hava sahalarını operasyona kapattı.
"Körfez ülkelerinin korkuları nedeniyle Amerika, askeri olarak muktedir olsa bile kendisini siyasi ve lojistik açıdan son derece tehlikeli bir durumda buldu." — Pravda
Rusya ve Çin: Stratejik kalkan
Resmi olarak doğrulanmasa da, Çin askeri nakliye uçaklarının İran'a ekipman taşıdığı iddiaları ve Kuzey Hint Okyanusu'ndaki ortak manavralar, Tahran'ın artık yalnız olmadığını gösteriyor. Rusya için İran, BM ve NATO kontrolündeki deniz yollarına alternatif olan Kuzey-Güney koridorunun anahtarıyken; Çin için Avrupa'ya uzanan kara yolunun en güvenli limanı.
İsrail'in de bu gerçeği idrak ettiğini savunan Bocharov; Tel Aviv'in artık İran ile savaşa değil, kendi iç siyasetine ve Gazze barış anlaşmasının ikinci aşamasına odaklandığını belirterek analizini noktalıyor.