ABD'nin Orta Doğu'ya devasa bir "armada" yığmasıyla savaş ihtimali her an masadayken, İran Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi Sekreteri Ali Laricani'den iddialı bir çıkış geldi. Laricani, "Kesinlikle eskisinden daha güçlüyüz, son 7-8 ayda zayıf yönlerimizi bulup düzelttik" diyerek savaşı başlatan taraf olmayacaklarını ancak zorlanırlarsa yanıt vereceklerini duyurdu. Ocak ayında binlerce protestocunun öldüğü kanlı iç karışıklıklara rağmen analistler, İran'ın askeri kapasitesinin hafife alınmaması gerektiği konusunda uyarıyor.
Sabit silolardan mobil füzelere geçiş
Mount Allison Üniversitesi'nden Doçent James Devine, İran'ın geçen Haziran ayında İsrail ile yaşadığı ve nükleer tesislerinin vurulduğu "12 Gün Savaşı"ndan kritik dersler çıkardığını belirtiyor. Devine'e göre Tahran, savaş sırasında savunmasız olduğu ortaya çıkan sabit füze silolarını terk ederek "mobil fırlatıcılara" yöneldi. Ayrıca İsrail istihbaratının askeri hiyerarşiye ne kadar derin sızdığını fark eden rejim, içerideki sızıntıları ve "kafa koparma" (lider suikastı) riskini azaltmak için ciddi önlemler aldı.
Körfez'de "Ukrayna Modeli" ve sürü taktiği
Washington Enstitüsü'nden Farzin Nadimi, olası bir çatışmanın Basra Körfezi ve Hürmüz Boğazı'nda başlayacağını öngörüyor. Devrim Muhafızları'nın stratejisi, ABD donanmasını ve hava savunma sistemlerini balistik füzeler, seyir füzeleri ve İHA sürüleriyle "sayısal olarak boğmak" üzerine kurulu. Ukrayna'nın Rus donanmasına karşı başarısından ilham alan İran'ın, patlayıcı yüklü deniz dronlarını, roket itkili süper kavitasyon torpidolarını ve helikopter mayınlarını ABD gemilerine karşı kullanması bekleniyor. Amaç, ağır kayıplar pahasına da olsa ABD'yi geri çekilmeye zorlayacak kadar isabet kaydetmek.
Hava savunması "işlevsiz" kaldı
Buna karşın uzmanlar, İran'ın en zayıf noktasının hava savunması olduğu konusunda hemfikir. İsrail'in 2024 ve 2025'teki saldırılarıyla hava savunma sistemlerini sistematik olarak çökerttiğini belirten Nadimi, İran hava savunmasının "işlevsiz" kalmaya devam edeceğini savundu. Bu nedenle İran ordusu, düşmanın mutlak hava hakimiyeti altında savaşacağını kabul ederek, stratejik silahlarını gizleme ve kamuflaj yöntemlerine (dağ içi tüneller vb.) ağırlık veriyor.