Gazze'de Ramazan ayı, bu yıl ailelerin bir araya geldiği neşeli sofralardan çok, "yemeği nasıl pişireceğiz" kaygısına sahne oluyor. Ateşkesin kırılgan gölgesinde, Gazze mutfakları günlük bir hayatta kalma mücadelesi veriyor. Hükümet verilerine göre, hanelere artık 3 ayda bir sadece 8 kilogramlık tüp gaz verilebiliyor. Oysa savaştan önce bir ailenin 3 aylık tüketimi 40 kilogramı buluyordu. Bu devasa açık, halkı karaborsaya ve ilkel yöntemlere itti.
Pedal çevirerek gaz dolumu
Zeytun mahallesinde 27 yaşındaki Tamer el-Dahdouh, yokluğun doğurduğu "inovasyonun" simgesi oldu. İşsiz kalan genç, eski bir bisikleti derme çatma bir jeneratöre dönüştürdü. Pedal çevirerek çalıştırdığı düzenekle büyük tüplerden küçüklerine gaz aktarımı yapıyor. El-Dahdouh, "Elektrik yok, yakıt yok. Bekleme lüksümüz kalmadı" diyerek %65'i aşan işsizlik ortamında hayatta kalmaya çalıştığını belirtiyor.
Karaborsada akıl almaz fiyatlar
Kıtlık, tehlikeli ve pahalı bir karaborsa yarattı. Resmi dağıtımda 8 kilogramlık bir tüp yaklaşık 20 dolara mal olurken, karaborsada gazın sadece bir kilogramı 25 ila 30 dolar arasında satılıyor. Bu fahiş fiyatlar, savaşla yoksullaşan halkın büyük çoğunluğu için erişilemez durumda.
Odun ateşi ve solunum hastalıkları
52 yaşındaki Ümmü Muhammed gibi birçok anne, çareyi odun ateşinde bulsa da bunun bedelini sağlıklarıyla ödüyorlar. Dumanın çocuklarda solunum hastalıklarına yol açtığını belirten aileler, iftar ve sahur için öğün atlayarak veya tek çeşit yemek yaparak ellerindeki azıcık yakıtı idareli kullanmaya çalışıyor. Gazze sokaklarında yemek pişirmek, artık sabrın ve dayanışmanın sınandığı bir cepheye dönüşmüş durumda.
